Sažetak
U radu se razmatraju pravne posledice odluke o jednostranoj secesiji koju je donela Velika narodna skupština okupljena u Novom Sadu 25. novembra 1918. godine, kao događaja koji je savremena istoriografija podrobno opisala, ali na koji se pravna nauka do sada nije ozbiljno kritički osvrnula. Cij rada je dvojak: da se odluke novosadske skupštine prvo sagledaju s pozicija međunarodnog javnog prava koje je važilo u trenutku njihovog donošenja, a zatim i u kontekstu privremenog ustavnog poretka prve jugoslovenske države. Rezutati obe doktrinarne analize demantuju opšteprihvaćeni narativ o prisajedinjenju Vojvodine Srbiji. Naime, dok prva analiza ukazuje na to da se sa stanovišta tada važećeg međunarodnog javnog prava suverenost nad Vojvodina nije mogla promeniti jednostranim aktom secesije u korist Srbije novembra 1918, već samo Trijanonskim mirovnim sporazumom u korist Jugoslavije juna 1920, nalazi druge analize ukazuju da su do Vidovdanskog ustava iz 1921, Vojvodina i Srbija predstavljale ne jednu i jedinstvenu, već dve zasebne i ravnopravne jugoslovenske pokrajine.
Ključne reči
Reference
Autori koji objavljuju u ovom časopisu pristaju na sledeće uslove:
- Autori zadržavaju autorska prava i pružaju časopisu pravo prvog objavljivanja rada i licenciraju ga "Creative Commons Attribution licencom" koja omogućava drugima da dele rad, uz uslov navođenja autorstva i izvornog objavljivanja u ovom časopisu.
- Autori mogu izraditi zasebne, ugovorne aranžmane za neekskluzivnu distribuciju članka objavljenog u časopisu (npr. postavljanje u institucionalni repozitorijum ili objavljivanje u knjizi), uz navođenje da je članak izvorno objavljen u ovom časopisu.
- Autorima je dozvoljeno da postave objavljeni članak onlajn (npr. u institucionalni repozitorijum ili na svoju internet stranicu) pre ili tokom postupka prijave rukopisa, s obzirom da takav postupak može voditi produktivnoj razmeni ideja i ranijoj i većoj citiranosti objavljenog članka.