O značaju pravnofilozofskog mišljenja za bavljenje advokaturom

Sažetak

Osnovna teza ovoga rada jeste da se može biti advokat, čak i dobar advokat, i bez pravnofilozofske poduke, ali da oni koji se obrazuju za pravnofilozofsko mišljenje stiču važan adut koji ih može učiniti boljim od svojih kolega. Da bih to pokazao, u prvom delu rada pokušavam da ustanovim šta je to što se može označiti pravnofilozofskim mišljenjem. U tom smislu, govorim o tri različite perspektive tog mišljenja, koje metaforički – prema nazivima tri poznata slikarska platna – označavam kao: ptičiju perspektivu, duboki pogled i čas anatomije. U centralnom delu rada nastojim da pokažem relevantnost svake od ove tri osobene perspektive pravnofilozofskog mišljenja za advokatski poziv, tako što analiziram tri uvrežene krilatice u vezi sa tom profesijom. Te krilatice su: „dva pravnika, tri mišljenja“; „jedno je teorija, drugo je praksa“; i, „advokat traži rupe u zakonu“. Nakon izvršene analize, u završnom delu rada iznosim zaključak da se pravnofilozofskom podukom na najbolji način razvijaju argumentativni potencijali, da se oštre podjednako i analitički i kritički način mišljenja, a sve je to svršenim pravnicima od velike koristi u docnijem bavljenju praksom, uključujući i advokaturom.