Sažetak
Procedure koje se koriste u interventnoj radiologiji donele su značajnu korist pacijentima u poređenju s tradicionalnom hirurgijom. Negativni aspekt interventnih radioloških procedura su efekti jonizujućeg zračenja na pacijente i medicinski tim koji ih obavlja. Količina jonizujućeg zračenja definiše se kao izloženost, koja se izražava različitim merama. Da bi se prikazali efekti zračenja, koriste se različite vrste jedinica, jer nije moguće direktno kvantifikovati stohastičke i determinističke efekte zračenja. Proizvod doze i površine, kerma vazduha i vreme fluoroskopije jedinice su koje se koriste u interventnoj radiologiji, a sve ih prikazuje angiograf. Ove jedinice se koriste za procenu ulazne doze u kožu i efektivne doze, koje su povezane sa determinističkim i stohastičkim efektima. Najzad, glavna svrha je dobijanje doze apsorpcije, što nam pomaže da posmatramo izloženost pacijenta tokom interventnih radioloških procedura. Cilj ovog rada bio je da se opišu mere kojima se prikazuje izloženost pacijenta jonizujućem zračenju tokom interventnih radioloških procedura opširnom pretragom literature.