Sažetak
Uvod/Cilj. Starenje, kao prirodna faza u životu svakog pojedinca, je u korelaciji sa životnim promenama poput odlaska u penziju kada se završava aktivni radni vek čoveka, a nadoknađuje se izvorima prihoda koji ne moraju da se ostvaruju radom, koji se nazivaju penzija. Cilj ove studije bio je da se analizira korišćenje usluga socijalne zaštite među penzionerskom populacijom i da se ispitaju faktori u vezi sa korišćenjem usluga socijalne zaštite.
Materijal i metode. Istraživanje predstavlja sekundarnu analizu podataka prikupljenih istraživanjem Unije penzija Srbije, koje je urađeno na prigodnom uzorku penzionera. Kao instrument istraživanja korišćen je upitnik dizajniran za potrebe istraživanja. Univarijantna i multivarijantna regresiona analiza je korišćena za identifikaciju faktora povezanih sa korišćenjem usluga socijalne zaštite.
Rezultati. Svega 6,5% penzionera koristi neke od usluga socijalne zaštite. Starija životna dob, osoba koja živi sama, niži stepen obrazovanja i neposedovanje mobilnog telefona ili računara značajno smanjuju verovatnoću korištenja usluga socijalne zaštite. Takođe, druženje sa prijateljima i porodicom značajno smanjuje verovatnoću da će osoba koristiti neke usluge socijalne zaštite.
Zaključak. Rad u domenu zdravstvenog vasitanja je od ključnog značaja posebo sa akcentom na znanja o zdravstvenim, psihološkim i socijalnim aspektima procesa starenja u cilju prevazilaženja stereotipa, predrasuda i nerazumevanja ove faze života.
Ključne reči
penzioneri
usluge socijalne zaštite