Prognostički faktori kod starijih bolesnika sa akutnom mijeloidnom leukemijom

Sažetak

Uvod: Akutna mijeloidna leukemija (AML) predstavlja patološku proliferaciju ćelija mijeloidne loze. Predominantno se javlja kod pacijenata starijih od 60 godina, sa značajno lošijim ishodom lečenja u poređenju sa mlađima.

Cilj: Analiza i uticaj kliničkih karakteristika starijih bolesnika sa AML na postizanje kompletne remisije (KR), ukupno preživljavanje (OS), ranu smrtnost (EM) i recidiv bolesti.

Materijali i metode: Retrospektivna studija koja obuhvata 94 pacijenta sa AML, nakon primene hemioterapije i palijativne terapije, čiji podaci su preuzeti iz istorije bolesti. Ispitivani faktori rizika za OS, KR, recidiv bolesti i EM bili su leukociti, nivo serumske laktat dehidrogenaze (LDH), opšte funkcionalno stanje prema ECOG (Eastern Cooperative Oncology Group) skali,  European LeukemiaNet citogenetska grupa rizika, komorbiditetni indeks- HCT-CI (hematopoetic cell transplantation- comorbidity index) i NPM1/FLT3-ITD (Nukleofosmin/FLT3-internal tandem mutation)  molekularni status. Za identifikaciju prognostičkih faktora korišćena je Coxova regresiona analiza.

Rezultati: Prosečna starost pacijenata iznosila je 69 godina (opseg: 65-87). KR je postiglo 23 (24,5%) pacijenata od 50 (53,2%) koji su primili intenzivnu hemioterapiju, pri čemu je do relapsa je došlo kod 17/24 (70,8%). EM je zabeležena kod 17 (18,1%) pacijenata. Pacijenti sa ECOG PS > 2 imali su statistički značajno lošije OS u odnosu na pacijente sa ECOG PS < 2 (p=0,030). Pacijenti sa HCT-CI > 3 imali su lošiji OS u odnosu na pacijente sa HCT-CI < 3 (p=0,040). Nivo LDH > 450 U/I pokazao se kao loš prognostički faktor za OS u odnosu na LDH < 450 U/I (p=0,044).

Zaključak: Stariji AML pacijenti sa lošijim funkcionalnim opštim stanjem po ECOG skali, visokim HCT-CI i povećanim nivoom LDH imaju lošije OS.