Sažetak
Uvod: Subjektivni osećaj umora je jedna od najčešćih post-KOVID-19 manifestacija. Karakteriše ga netolerancija na fizički i kognitivni napor, koji je pojedinac prethodno dobro podnosio, praćena malaksalošću i drugim simptomima.
Cilj: Cilj rada je bio da se ispita učestalost subjektivnog osećaja umora, tri meseca nakon izlečenja, kod pacijenata koji su preležali KOVID-19 infekciju, kao i da se ispitaju povezani faktori.
Metode: Studijom preseka obuhvaćeno je 110 pacijenata koji su preležali KOVID-19 infekciju, a koji su se javili na redovni kontrolni pregled u Zdravstveni centar „Kosovska Mitrovica“, tri meseca nakon izlečenja od akutne infekcije. Korišćen je specijalno konstruisani upitnik, koji se sastojao od dela sa sociodemografskim podacima, dela sa podacima o zdravstvenom stanju i KOVID-19 infekciji kod pacijenta, kao i dela upitnika o samoproceni zdravstvenog stanja nakon KOVID-19 infekcije.
Rezultati: U našem uzorku, od 110 ispitanika, čak 52 su osećala umor. Faktori koji su bili statistički značajno povezani sa subjektivnim osećajem umora, tri meseca nakon izlečenja od KOVID-19 infekcije, su starost ispitanika i hronične bolesti (p < 0,05). Prisustvo povišene telesne temperature i pneumonije tokom bolovanja od KOVID-19 infekcije bili su statistički značajno povezani sa subjektivnim osećajem umora, tri meseca nakon izlečenja (p < 0,05). Hospitalizovani pacijenti i oni koji su bili duže hospitalizovani su takođe češće osećali umor tri meseca nakon izlečenja (p < 0,05).
Zaključak: Subjektivni osećaj umora, tri meseca nakon izlečenja, kao jedna od post-KOVID-19 manifestacija, kao i sledstvena nemogućnost pacijenta da se vrati poslovnim i privatnim obavezama, može predstavljati ozbiljan lični i javnozdravstveni problem, zbog čega je potrebno njegovo adekvatno prepoznavanje i tretiranje.
Ključne reči
Array
Array
Array