Sažetak
Живот појединца данас тешко може да се замисли без коришћења тековина ИТ система. Његов вртоглави развој и упућеност људи на исти довео је до тога да лични подаци постају важан, ако не и најважнији ресурс данашњице. Толико, да се називају и „нафтом новог доба”. Ово отуда што компаније своје махом бесплатне услуге наплаћују корисницима тако што им заузврат траже све више различитих података. Насупрот томе, већина тих истих корисника или не размишља шта ће се десити са личним подацима након њихове смрти или није упозната на које све начине може да располаже својим дигиталним добрима mortis causa. Аутори у раду разматрају питање наследивости дигиталних добара, а нарочито могућност располагања истим за случај смрти оставиоца. Анализирајући актуелну домаћу регулативу, као и правац развоја дигиталног наслеђа у другим европским државама, аутори истовремено настоје да пронађу одговор на питање како треба схватити појам дигиталног наслеђа у оквирима наше државе.